Erik en Miekes Blogstek

Yes! ‘We’ hebben de finale gehaald. Leuk ook dat ze bij Scapino deze pruiken en overklompen gratis weggaven.

We zijn op dit moment in Istanboel waar we o.a. de Aya Sophia hebben gezien. Jop heeft andere interesses — hier staat hij zich te verkneukelen achter een electriciteitskast omdat hij Mieke en Ester zo laat schrikken.

En hier een foto van de binnenkant van de Aya Sophia met de “maagd Maria”.

Het was vandaag weer een prachtige dag. De zon scheen en alles was nog steeds groen. Dit is echt de mooiste tijd van het jaar. Nienke was uit logeren bij een vriendinnetje en bij Jop was een vriendje komen spelen. Vanmiddag zijn we lekker met z’n allen naar het park gegaan en daar heb ik ook wat foto’s gemaakt.
Het park waar we naartoe gingen staat vol met allerlei attracties. Vaak is de verf er afgebladderd en het piepen en kraken is ook niet van de lucht. De gewone draaimolen is de veiligste optie maar daar willen de kinderen zich natuurlijk liever niet toe beperken.

Een van de leukste attracties is de draaimolen aan een arm die eerst hard ronddraait en dan langzaam omhoog gaat. Jop en zijn vriendje hebben hier de grootste lol. Het werd helemaal leuk toen ze ontdekten dat je je schoenen vanuit de draaimolen een heel eind weg kunt gooien.

Jop had vandaag zijn “Van Nistelrooij’ shirtje aan. Die voetbalshirtjes zijn hier op de bazaar voor een habbekrats te koop. Ze zijn ook nog uit de tijd dat Ruud bij Real voetbalde. Misschien dat ze in het Westen niet meer te slijten waren?

De cola van de Sovjet-Unie was Boeratino. Wij noemen het Pinokkio-drinken omdat het uit een fles met een plaatje van Pinokkio (Boeratino?) komt.

Soezani is een eeuwenoude handwerkmethode hier in Tadzjikistan. Soezani producten zijn om dit moment heel populair in de Verenigde Staten. Op deze postzegels zie je vrouwen in kleurrijke jurken ter gelegenheid van het Perzische Nieuwjaar.

Vandaag is het de laatste dag van 2009 en dat is voor ons een vrije dag. Het is hier bijna 20 graden celsius en dus gingen we lekker even met de hele familie naar het park. We waren niet de enigen die op dat idee waren gekomen want je kon er over de hoofden lopen, maar leuk was het wel. Hier een paar foto’s.

In de winter zien we overal om ons heen witte bergtoppen.

Suikerappels hebben een laag suiker met een rode kleurstof zodat ze er prachtig rood uitzien.

Een heel gelukkig 2010 toegewenst!

Jop heeft zijn nieuwjaarfeestje op school al gehad en daar hoort natuurlijk dansen bij. Voor de meeste kinderen is het nog een beetje wennen en Jop vormt geen uitzondering maar hij heeft het wel naar zijn zin. We zijn heel blij met zijn juf, die goed les geeft en de kinderen niet te hard aanpakt.

In de week waarop Nienke op Facebook mocht zodat ze in contact kan blijven met haar vrienden en ex-klasgenoten, zei koningin Beatrix dat ze zich er zorgen over maakt dat veel contacten van achter het scherm plaats vinden en dat mensen elkaar minder opzoeken. Wij hadden vandaag een stuk of dertig vrienden op bezoek. Een video-conferentie had een kleinere afwas opgeleverd, maar we genoten ervan om samen te eten en te praten. Een van de gasten bevestigde de woorden van Beatrix nog eens met een Tadzjieks spreekwoord: Меҳр аз дидан аст — Liefde komt door zien.

In 2001 is Erik met vier andere westerse artsen begonnen om les te geven in het Instituut voor Postdoctoraal Medisch Onderwijs. Er is in Tadzjikistan een enorm tekort aan goed opgeleide artsen en dus moeten er de komende jaren 5.000 artsen worden bijgeschoold. In 2002 is een trainingscentrum geopend waar dat gebeurt. Inmiddels zijn er trainingscentra in andere delen van het land die hetzelfde model gebruiken.

Dit is de ingang van het trainingscentrum, eigenlijk een gewoon gezondheidscentrum in een wijk met 75.000 inwoners. De cursisten zien ’s ochtends patiënten zodat ze ervaring opdoen en in de praktijk leren. ’s Middags hebben ze dan colleges en seminars.

Elke dag begint met een ochtendbijeenkomst, waar de cursisten en de trainers aan meedoen. Praktische problemen worden besproken en twee cursisten presenteren een patiëntencasus. Dit is van belang om de kwaliteit op peil te houden en ook om het klinisch denken te bevorderen. Hier in Centraal Azië denken mensen niet lineair en het is soms moeilijk om een logische volgorde aan te houden. De mondkapjes zijn verplicht ter preventie van de Mexicaanse griep.

Aan de rechtermuur hangt een groot doek met foto’s van de helden van het vaderland. Een van hen is de huidige president.

Patiënten die binnenkomen gaan eerst naar de eerste wachtruimte, waarna de verpleegkundigen hun papieren opzoekt en hen meenemen naar een kamertje waar ze gemeten en gewogen worden en waar de bloeddruk wordt gecontroleerd.

Verpleegkundige met patiënt.

Bij dit babietje wordt de temperatuur gemeten. Vandaag zag ik een babietje van vier maanden dat maar drie kilo woog — ongeveer evenveel als bij de geboorte! Het was echt vel over been maar de huisarts in het dorp waar ze vandaan kwam had alleen maar antibiotica voorgeschreven.

Ze gaan daarna met hun gegevens naar de tweede wachtruimte, waar ze wachten tot hun arts tijd heeft. Ondertussen kunnen ze voorlichtingsfoldertjes lezen of videos bekijken over een aantal belangrijke onderwerpen zoals het voorkomen en behandelen van diarree bij kinderen, anticonceptie en geweld in het gezin. Dat laatste is een onderwerp dat hier jammergenoeg veel voorkomt. Van de week kwam bijvoorbeeld een vrouw op de poli die door een familielid twee dagen was opgesloten in een hotelkamer met een vreemde man en nu een SOA heeft.
De patiënten in het centrum worden eerst door de cursisten gezien. Het echtpaar links is meer islamitisch — de vrouw duikt weg voor de foto.

Hier een patiënt met drie cursisten. Jammergenoeg hebben we een tekort aan ruimte, zodat de kamers altijd overvol zijn. Er is een enorme druk om in korte tijd veel artsen bij te scholen en dat gaat ten koste van de kwaliteit. De artsen die bij ons voor bijscholing komen, zijn altijd verbaasd dat ze echt hard moeten werken en leren want ze zijn gewend om zonder veel moeite een diploma te krijgen. De extra inspanning die ze moeten leveren motiveert ze echt.

Cursisten die iets op willen zoeken of die een presentatie moeten voorbereiden kunnen dat doen in de bibliotheek. Deze vrouw komt uit de Pamir, het bergachtige gebied in het oosten van het land en zal daar over een half jaar als de cursis afgelopen is andere artsen gaan opleiden. Een paar jaar geleden bezocht ik een aantal klinieken daar. Een reisverslagje vind je hier.

Jop is dit jaar op voetbal gegaan. Hij traint een paar keer per week in het plaatselijke stadion met een shirtje van ManU. Hier staat hij met zijn rug naar de foto toe achter het jongetje met het blauwe shirt.