Familiefoto
20 juni 2011

De afgelopen week waren we in de bergen van Kashkasuu en daar hebben we, na een tocht naar boven met een kabelbaantje deze foto laten maken.
Berichten uit Centraal-Azië

De afgelopen week waren we in de bergen van Kashkasuu en daar hebben we, na een tocht naar boven met een kabelbaantje deze foto laten maken.
Ik was gisteren op de markt en zag hoe deze twee mannen elkaar omhelsden en vervolgens nog minutenlang met elkaar praatten terwijl ze voortdurend elkaar de hand schudden. De hartelijkheid spatte ervan af en ik vond het heel mooi om dat op een afstandje te kunnen bekijken.
Wist je dat het woord spinazie uit het Perzisch komt? Spinazie komt hier dan ook in het wild voor van half maart tot begin mei. Jammergenoeg kunnen we niet van de Nederlandse spinazie genieten maar misschien kunnen de Wageningse wetenschappers die hier introduceren?
Zelf heb ik goede herinneringen aan Popey, die goed gehumeurde en ook licht ontvlambare zeeman die zijn kracht ontleende aan spinazie. Ik heb hem al jaren niet meer op de tv gezien maar toen ik op de lagere school zat, keken we Popeye filmpjes als de hoofdmeester jarig was.
Ik ben op dit moment druk aan werk met het voorbereiden van nieuwe standaarden voor aandoeningen aan de luchtwegen. Op dat gebied kan er hier nog veel verbeterd worden. Zelfs tot op het hoogste niveau worden asthma en COPD hier niet met inhalatiemedicatie behandeld.
Het idee is om bestaande standaarden aan te passen aan nieuwe. Zuid-Afrika heeft bijvoorbeeld een heel goede standaard die op symptomen gebaseerd is. Die documenten moeten eerst vertaald worden in het Russisch maar zijn jammergenoeg allemaal in pdf formaat en we hebben hier niet de beschikking over Acrobat. Ik was dus benieuwd hoe ik ze terug zou krijgen van de vertaalster. Dat viel heel erg mee. Ze had op het web de Infix PDF Editor gevonden en daarmee was het haar gelukt om de standaard, die toch behoorlijk ingewikkelde flow charts bevat in het Russisch te vertalen. Er is een gratis versie maar die voegt wel een klein watermerk toe rechtsonder in de pagina. Het is in ieder geval een stuk beter dan de gratis alternatieven die ik tot nu toe had geprobeerd.
De volgende stap is de vertaalde standaarden te laten beoordelen met een door de WHO geïntroduceerd instrument.
Deze week is er in het hele land vakantie ivm Navruz — het Perzische nieuwjaar. Jop en ik gingen met vrienden wandelen in de bergen en hebben daarbij heel veel plezier gehad, o.a. met klimmen en in de sneeuw glijden. Op de foto zie je Jop op een angstig moment. Hij ging de stok van z’n vriendje halen die tientallen meters naar beneden was gevallen maar kwam niet meer omhoog. Op de volgende foto (die niet gemaakt is) zou te zien zijn geweest dat hij tot zijn knieën in het water stond omdat hij helemaal naar beneden gleed, het beekje in. Hij baalde flink omdat zijn schoenen en sokken nat waren en zei dat hij nooit meer naar de bergen zou gaan. Dat is niet makkelijk in een land dat voor 93% uit bergen bestaat! Toen hij thuis kwam, was hij er echter al overheen en werd deze gebeurtenis als een heldendaad aan Mieke en de meiden doorverteld

Vandaag, morgen en overmorgen vieren we Navruz, het Perzische Nieuwjaar. Navruz betekent Nieuwe Dag. Zelf zijn we lekker wezen wandelen in de bergen maar er was een grote manifestatie in het Hippodrome die live op de t.v. te volgen was en waar we vanochtend even naar keken. We hadden echt een beetje een koninginnedag-gevoel.
Achter het Hippodrome staan vijf flatgebouwen en een creatieve geest had bedacht dat het leuk zou zijn om daar met heel grote letters Navruz op te schrijven — op elke flat een letter. Wacht even… Navruz heeft toch zes letters? Ach, een kniesoor die daarop let! En dus liet de t.v. een groot deel van de tijd levensgroot het woord Navru (Наврӯ) zien. Gelukkig Nieuwjaa dus!
Rembrandt maakte een prachtig schilderij over de terugkeer van de verloren zoon en Henri Nouwen schreef daar een prachtig boek over. Sinds ik dat gelezen heb, wilde ik het schilderij een keer in het echt zien en een paar weken geleden kwam het er dan eindelijk van. Het is levensgroot en hangt in de Hermitage in Sint Petersburg, samen met zo’n beetje de hele schilderswijk. Het was erg leuk om hier samen met Nienke en Ester een kijkje te kunnen nemen.