Erik en Miekes Blogstek

Afgelopen zaterdag gingen we naar het fort in Hisor. Toen we daar waren, was er een bruiloft aan de gang. Ik stapte snel uit om foto’s te maken. In Hisor worden veel bruiloften gehouden. Eigenlijk loopt het bruidspaar een trapje op en een trapje af. Iedereen kan naast ze lopen. De eerste bruid had een Europese bruidsjurk. De tweede bruid ook. De derde bruid had een traditionele Tadzjiekse koerta, een prachtig gewaad van glimmende zilveren stof met zilveren glitter-rondjes. Er waren ook muzikanten bij. Ze speelden op twee trommels en een klarinet.

Toen we klaar waren met fotograferen, gingen we naar het fort dat er precies naast stond. De ingang bestaat uit twee torens die door een muurtje aan elkaar vast zijn gemaakt. Als je daar naar binnen gaat, ben je omringd door muren. Naast je zijn allemaal heuvels. Ik klom eerst een heuvel op om op de toren te komen. Toen ik daar was maakte ik een paar foto’s. Daarna ging ik weer naar beneden. Voordat we weg gingen had mama gezegd dat we onze winter jassen aan moesten trekken, maar nu trok iedereen zijn jas uit. Toen ik mijn jas uit had gedaan, zag ik dat papa,Jop en Ester op de top van de hoogste heuvel waren. Ik klom naar boven met juf Dorith, haar moeder en mama achter mij aan. Toen we halverwege waren, zagen we dat Jop naar beneden kwam. We wachten tot hij bij mama was. Daarna  klommen we weer verder.

Vanuit de top kon je heel veel zien. We maakten weer een paar foto’s. Opeens zagen we twee mannen op paarden aan komen. Jop vond dat heel leuk. Opeens werd Jop door een van de mannen opgepakt en op het paard gezet. Jop mocht een rondje met de man mee rijden. Dat vond hij leuk. Toen de mannen weg waren, wou juf Dorith een familiefoto maken. Jop die deed een beetje vervelend, omdat hij  niet op de foto wou. Maar toch lukte de foto. Daarna gingen juf Dorith en haar moeder op een foto.

Toen we klaar waren gingen we betalen en naar het museum. Toen papa had betaald, bleef hij heel lang praten met de meneer van het fort. na ongeveer tien minuten wachten kwam papa. Iedereen behalve papa en mama kreeg een pistache aan een draadje. Toen staken we de weg over om bij het museum te komen. We waren al heel vaak in het museum geweest. Papa zegt dat sommige dingen die oud horen te zijn, net nieuw zijn. In het museum was meer dan de helft van de kamers dicht. In een van de kamers van het museum is een gat waardoor je in een klein donker kamertje komt. Moslim studenten leerden de koran uit hun hoofd, en daarna zaten ze veertig dagen en nachten alleen in dat kleine hokje. Alleen ’s nachts als iedereen sliep mochten ze allemaal doeken over zich heen gooien en dan even naar buiten gaan.

Nadat we naar het museum waren geweest, maakten we nog een rit door de bergen. Er lag veel sneeuw zodat we niet verder konden. Toen moesten we omkeren en een andere weg nemen naar Doesjanbe, de hoofdstad van Tadzjikistan.

Nienke

Vanmiddag gaan we met de lerares van de kinderen en haar moeder die over is uit Nederland, naar een oud fort niet ver hiervandaan. Daarna past Mieke op op de kinderen van de deelnemers aan een cursus over omgaan met geld. Een belangrijk onderwerp want veel mensen hebben schulden en het is vaak niet makkelijk om rond te komen.

Gisteravond het eerste kerst-etentje met de trainers van het trainingscentrum gehad. We ‘doen’ kerst dit jaar in twee etappes omdat de president heeft bepaald dat er niet meer dan 20 mensen op zulke feestjes mogen komen. Het was een leuke avond en er werd flink gedanst, vooral door de dames. Op de grond in het restaurant stonden drie kooien met parkieten die ook
af en toe een poging waagden om boven de band uit te komen. Over het geluid van de muziek heen had ik nog een leuk en goed gesprek met een collega die vier jaar geleden door ons is opgeleid.

Iets heel anders: Gisteren zag ik voor de tweede keer in twee weken een vrouwelijke voormalige cursist met een toki op, een kleurig hoedje dat laat zien dat een vrouw net getrouwd is. Het hoofd van een polikliniek vertelde dat verschillende vrouwen die al ouder dan 25 waren en dus als oude vrijster (духтари пир) te boek stonden, na het doen van de cursus alsnog aan de man gekomen waren. Blijkbaar was hun maatschappelijke status door de opleiding zo verbeterd dan ze plotseling aantrekkelijk werden. Toch leuk dat de cursus zulke onbedoelde bijwerkingen heeft.

Yesterday, a colleague told me that the Tajik State Medical University had caught fire. It seems that it has totally burned down; not much is left. There were tens of thousands of books in the basement of the building. On Neweurasia, a blog site with news about Central Asia, someone says that the firemen could not approach the building because of the iron fence around it. Others are saying that the firefighters did not have enough water or special extinguishing foam to fight the fire well.
Today, after the last conference on “healthy nutrition”, I went with Nienke to the University to see what it looks like. Students were waiting outside the gate. Others were helping take books out of the building. On the picture you can see the fire brigade and some students.

Dit is mijn eerste poging tot bloggen. Vandaag heeft iemand van WordPress dit blog gratis en voor niets op onze website geïnstalleerd. Het is nog een beetje een experiment. Ik hoop eigenlijk dat Mieke en Nienke hier ook af en toe wat kunnen posten.