Voor de terugweg besloten we niet het vliegtuig te nemen maar de auto. We wisten dat dit een verschrikkelijke tocht zou worden (540 km in 20 uur) maar ook dat de natuur onderweg prachtig is. We vertrokken en reden de hele eerste dag langs de grensrivier. Regelmatig werden we gecontroleerd door de Russische soldaten die de grens bewaken. De Russische jeep waarin we zaten, had geen moeite met de slechte wegen, maar we werden wel behoorlijk door elkaar geschud. Op deze pagina een foto-impressie van de reis, zodat u vanuit uw luie stoel kunt meegenieten.
Op sommige plekken kon je de stilte horen. Hier een plaatje van de grensrivier met aan de overkant de Afghaanse bergen.
Het was hartje zomer en dus behoorlijk warm. Af en toe is het dan lekker om bij een watervalletje verkoeling te zoeken. Net nadat wij aankwamen, arriveerde er ook een bus. De passagiers begonnen meteen met een watergevecht terwijl ze hun flessen vulden.
's Nachts sliepen we in Darwoz in een eenvoudige maar goedkope en schone kamer. Er werd zelfs water voor ons warm gemaakt. De volgende ochtend vertrokken we om vijf uur voor het laatste deel van de reis. We verlieten de rivier en gingen hoger en hoger de pas op. Onderwijl kwam de zon tevoorschijn.
Bovenaan de pas hadden de Russen vroeger een basis waar ze het vliegverkeer in de gaten hielden. Hier zijn flink wat mijnen neergelegd en daar wordt door dit bord voor gewaarschuwd: Wees voorzichtig: Mijnen. Gelukkig heb ik al m'n armen en benen nog.
Toen we weer in een dorpje kwamen, ontbeten we. Thee met brood en honing. Daarna gingen we weer verder en kwamen we deze vrouw tegen op een ezeltje. Ze was met haar zoon en kleindochter (?) onderweg. Dit is toch eigenlijk het mooiste van alles: de mensen. Jammergenoeg is het vaak makkelijker om de natuur te fotograferen. Toch kwamen we heel wat mensen tegen.
Dit is het gebied van de Islamitische oppositie. Tijdens de burgeroorlog is hier hard gevochten: Overal komen we nog regeringstanks tegen. De mensen zijn hier religieuzer dan in andere delen van het land en het is nog niet zo lang geleden dat de regering dit gebied niet onder controle had. Nu zijn de tijden een beetje veranderd, getuige een groot bord dat door de huidige machthebbers langs de weg is gezet: Wetenschap is meer dan religie. Het is maar de vraag of de bewoners het daar mee eens zijn.
Om vier uur 's middags komen we in de hoofdstad aan. Als ik thuis kom staan Nienke en Ester me al op te wachten. Het is fijn om weer thuis te zijn.
Terug naar pagina: [1] [2] [3]