Jop moet bijna elke dag wel een verhaal of een gedichtje uit zijn hoofd leren voor school. Vaak zijn deze verhaaltjes al eeuwenoud en bevatten ze een levenswijsheid. Vader en moeder spelen ook nogal eens een prominente rol.
Hier is als voorbeeld een gedicht van de bekende Tadzjiekse dichter Sadriddin Aini:

Кист он кас — рӯз то бегаҳ давид,
Ошу нон баҳри шумо тайёр кард,
То шумо дар мактаб омӯзед илм,
Ҷумла кори хонаву бозор кард,
То шумо доно шаведу ботамиз,
Аз насиҳат гӯшатон пурбор кард.

Klik hier om het Jop te horen opzeggen. In het Nederlands betekent het:

Wie is dat? — rent van de ochtend tot de avond,
maakt eten en brood voor je klaar,
zodat je op school kennis opdoet,
je helemaal slim en verstandig wordt,
je oren vulde met goede raad.

Een ander verhaal onder de titel “Vaders gekerm” gaat als volgt:

Een vader en zoon hadden een overtreding begaan. De Hakim (heerser) beval dat ze beiden 100 stokslagen moesten krijgen. Eerst werd de vader op de grond gelegd waarna hij 100 stokslagen kreeg. Hij gaf geen kik of kreun. Daarna werd de zoon op de grond gelegd en nadat hij één stokslag gekregen had begon de vader luidkeels te kermen.
De Hakim zei:
— Je hebt 100 stokslagen gekregen en geen kik gegeven. Waarom dat gekerm bij die ene stokslag van je zoon?
Hij antwoordde:
— Het hout dat op mijn lichaam neerkwam heb ik verdragen, maar ik kan er niet tegen dat de stok op mijn lever neerkomt.