Toen ik gisteren terug kwam van een bezoek aan een van onze trainingscentra kwamen we vast te zitten door een twintigtal lawines. Het was al avond en er leek niet veel kans te zijn op hulp van bulldozers en dus begonnen we met een aantal mannen met vier scheppen de sneeuw te ruimen. Dat was zeker geen makkelijke klus maar de sfeer was goed en het gaf ook een goed gevoel om met z’n allen bezig te zijn. We hadden net een opening gemaakt in de vierde sneeuwhoop (het was inmiddels half twaalf) toen een sneeuwruimer verscheen van de andere kant.Toen we naar beneden reden bleek dat we die wel nodig hadden want we kwamen nog veel hogere sneeuwbergen tegen. De rest van de reis ging dus ook met een slakkengangetje van rond de dertig kilometer per uur.

Deze auto (een taxi) zat vast in de sneeuw.

Tientallen auto’s wachten tot ze verder kunnen.